Margt fólk kýs helst að eyða sumarleyfinu við strendur úthafanna. En hvers vegna ekki að ganga lengra og vera einfaldlega úti á hafi. Ekki um borð í báti eða skipi, heldur lúxusborg með öllum bestu þægindum? Franski arkitektinn Jean-Philippe Zoppini sér fyrir sér að það verði mögulegt innan fárra ára. Teikningarnar að þessari flotborg eru tilbúnar og módel af henni var sýnt opinberlega í Miami í Bandaríkjunum fyrir örfáum árum.

Tæknilega séð er engin hindrun í vegi þess að gera alvöru úr þessum áætlunum. Flotbærinn á að hvíla á stórum skrokkum sem byggðir verða í skipasmíðastöð og settir saman á sjó. “Île d’AZ” hyggst Jean-Philippe Zoppini kalla þessa fljótandi borg sína sem verður sporöskjulaga, 400 m löng og 300 m þar sem hún verður breiðust. Hæstu byggingarnar eiga að rísa 90 m yfir sjávarmál.

Framan frá séð líkist flotbærinn risastóru skipi en afturhlutinn myndar á hinn bóginn höfn. Það er nauðsynlegt vegna stærðarinnar sem gerir flotborginni ómögulegt að leggjast nokkurs staðar að bryggju. Öll umferð til og frá borginni fer því með hraðskreiðum, tiltölulega litlum ferjum. Höfnin verður engu að síður nægilega stór til að rúma listisnekkjur. Stórar hótelbyggingar eiga að umlykja miðju bæjarins þar sem verður lón og baðströnd. Lónið verður heill hektari að stærð og í því miðju á svo að koma fyrir eyju. Á hótelunum verða alls 4.000 herbergi og Jean Pilippe Zoppini leggur áherslu á að ekki verði um að ræða neina smáklefa sem gefi tilefni til innilokunarkenndar eins og tíðkast á mörgum skemmtiferðaskipum, heldur stór og björt herbergi, 25 - 30 fermetrar að stærð. Úr flestum þeirra verður - eðli málsins samkvæmt - hið fegursta útsýni yfir sjóinn.

Siglandi smáborg

Um 3.000 starfsmenn eiga að þjónusta gestina og að starfsmönnunum meðtöldum verða íbúarnir þannig hátt í tíu þúsund. Þetta eru ámóta margir íbúar og í mörgum smærri bæjum í Evrópu og rétt eins og þar verður hér þörf fyrir margvíslega grunnþjónustu. Sérstök afsöltunarstöð sér fyrir drykkjarvatni. Skolp verður hreinsað og allur úrgangur pakkaður áður en hann fer í land. Raforkuver framleiðir rafmagnið.

Öllum slíkum þjónustustöðvum verður komið fyrir í þeim hluta flotborgarinnar sem liggur undir sjávarmáli. Þar verður einnig að finna innra flutingakerfi og þær vélar sem þarf til að knýja risaskipið áfram. Île d’AZ á að komast um 10 sjómílur á klukkustund, sem sagt á um 18 km hraða. Þrátt fyrir stærðina á risaskipið að láta afar vel að stjórn segir Jean-Philippie Zoppini. Um það sjá fjömargar stýranlega skrúfur. Þessi siglandi smáborg getur stöðugt flutt sig þangað sem sumarið er best, eða þangað sem stóratburðir standa fyrir dyrum. En flotborgin sjálf mun auðvitað einnig draga að sér fólk og vekja mikla athygli hvar sem hún kemur.

Hótelbyggingarnar verða allt að 15 hæðir og fjórða hæðin er frátekin fyrir ýmis konar þjónustu, svo sem bókasöfn, leiksvæði og stjórnstöðvar. Flotborgin verður að sjálfsögðu búin fullkomnustu margmiðlunartækni og þannig verður sem hægt að stunda vinnu hér, þótt borgin sé fyrst og fremst hugsuð sem sumarfrísbær á siglingu.

Á 7. hæð verða sundlaugar, tennisvellir, körfuboltavellir, keila, minigolf, spilavíti, bíósalir og leikhús. Á efstu hæðinni verða 50 stórir björgunarbátar og íbúðir áhafnarinnar. Á svæðinu kringum lónið verður rými fyrir garða og veitingahús.

Áhrif frá Jules Verne

Arkitektinn hefur alla tíð verið hugfanginn af byggingum þar sem hafið kemur á einhvern hátt við sögu. Hann hefur m.a. teiknað nokkur óhefðbundin hafnarsvæði og auk þess að teikna þessa flotborg, hefur hann lagt til að byggður verði flugvöllur á fljótandi eyju undan strönd Frakklands. Eða eins og hann orðar það sjálfur: “Það er nánast ógerningur að koma fyrir nýjum flughöfnum, þar eð enginn vill þær í nágrenni við sig, en þann vanda gæti fljótandi flughöfn leyst.” Jean-Philippe Zoppini dregur ekki dul á að hugmynd hans að flotborginni sé ættuð frá öðrum Frakka - rithöfundinum Jules Verne, sem var þekktur fyrir framtíðarhugmyndir sínar. Árið 1895 gaf Jules Verne út bókina “Lîle â hélice” eða “Borgin fljótandi”. Hér fjallar hann um risastóra, sjálfbæra eyju, byggða úr járni og gleri og fjallar um auðmenn sem flýja vetrarkuldann í Evrópu en lifa þess í stað í lystisemdum á þessari manngerðu eyju sem flýtur um í hitabeltinu á Kyrrahafi.

Leitin að fjárfestum hafin

Lýsing Jules Verne er að sjálfsögðu byggð frjálslegri ímyndun, en Jean-Philippe Zoppini er sannfærður um að flotborg sín muni verða að veruleika og bygging þess hefjist strax á þessum áratug.

Í þessu sambandi bendir hann á að skemmtiferðaskipum fjölgi sífellt og jafnframt sé að skapast áberandi þörf fyrir nýjungar í þessum geira.

Nýung hefur hann vissulega handbæra og flotborgina er tæknilega mögulegt að byggja, það tryggir skipasmíðastöðin Chantier de l’Atlantic í Saint-Nazaire.

Þessi skipasmíðastöð við Biscayaflóa er hluti af fjölþjóðlegu Astom-samsteypunni og hér eru starfsmenn vanir sérverkefnum. Í þessari stöð hafa m.a. verið byggð skip til sjávarrannsókna og á næsta ári skilar hún af sér stærsta tankskipi sem smíðað hefur verið til flutninga á gasi í fljótandi formi. Fyrir fáum árum var hér smíðað stærsta skemmtiferðaskip veraldar, Queen Mary II og það er í góðu samræmi við söguna sem hér er nú ráðgert að smíða nýtt skemmtiferðaskip í framtíðarstíl, sem á að bera heitið Jules Verne.

Smíði Queen Mary II kostaði um 50 milljarða króna og þótt flotborgin eigi að kosta þrefalda þá upphæð er Zoppini bjartsýnn. Hann er þegar kominn af stað í leit að fjárfestum og er sannfærður um að sú leit muni bera árangur.

Í þessu sambandi bendir Zoppini einnig á að fólk hafi almennt mikinn áhuga á búsetu í grennd við sjó eða á sjó. Húsbátar eru t.d. byggðir af meira kappi en nokkru sinni fyrr og í stórum hafnarborgum eru nú komin heil hverfi fljótandi íbúða. Í einni útborg Amsterdam mynda t.d. um 250 húsbátar eins konar íbúðahverfi út af fyrir sig. Og hvers vegna ekki að stíga skrefið til fulls og byggja heila borg? spyr hann.

Lengra skip er þegar til

Fjótandi þorp - að vísu afar frumstæð - er nú þegar að finna t.d. á sumum fljótum Asíu. Nokkrar atrennur hafa líka verið gerðar að því að byggja hátækniþorp á sjó. Fyrir fáeinum árum höfðu menn t.d. á prjónunum ráðagerðir um að byggja heimsins stærsta skip. Freedom Ship átti það að heita og þar áttu að vera heilar 17.000 íbúðir sem ætlunin var selja. Hugmyndin að þessu skipi hefur ekki verið gefin upp á bátinn en verkefnið er þó strand í bili, jafnvel þótt meira en 3.500 manns hafi skráð sig fyrir íbúðum. Verðið er einfaldlega of hátt, en reiknað er með að skipið kosti nálægt 500 milljörðum króna.

Hér var hugmyndin sú að þessi fljótandi íbúðablokk yrði stöðugt á ferðinni og fylgdi sumrinu um allan hnöttinn. Og nú þegar er til annað skip sem fylgir einmitt þessari áætlun. Það er norska skipið The World sem í eru 105 eignaríbúðir í eigu forríkra einstaklinga og fjölskyldna. Þetta skip fer nánast um allan hnöttinn á einu ári. Á þessu ári heimsækir það t.d. Singapore, Suez og Svalbarða.

The World er þó ekki stærra en önnur skemmtiferðaskip. Verði draumsýn Zoppinis að veruleika, verður það stærsta flotbygging heims. En eins og hann bendir sjálfur á verður flotborgin þó í sjálfu sér ekki svo miklu stærrri en allra stærsta skipið sem nú er í förum, olíufraktarinn Jahre Viking. Þetta skip er 458 m langt, 69 m breitt og ristir 24 metra. Flotborgin verður sjónarmun styttri en aftur á móti talsvert breiðari. Hún ristir heldur ekki nema 12 metra og getur því víða farið allnærri ströndum.