Jörðin hefur snúist um sjálfa sig allt frá því að hún og sólkerfið í heild urðu til fyrir um 4,5 milljörðum ára – en hún snýst hægar og hægar eftir því sem tíminn líður.

Ástæðunnar fyrir þessum snúningi er að leita allt aftur til upphafsins, þegar sólkerfið myndaðist. Á þessum tíma var hér á ferðinni tröllvaxið ský gert úr ryki, gasi og örsmáum efnisklumpum. Þetta ský snerist um sjálft sig eins og langflest efni í geimnum gerir. Skýið þéttist og myndaði fyrst sólina en síðan reikistjörnurnar. Snúningurinn hélt áfram í þessum himinhnöttum sem nú snúast allir um sjálfa sig.

En allt frá upphafi hefur þó hægt á snúningi jarðar með hverri öldinni sem líður. Um hver aldamót tekur það jörðina fáeinum millisekúndum lengri tíma að ljúka snúningnum en var um næstu aldamót á undan. Þetta virðist ekki mikið en það safnast þegar saman kemur og verður að talsverðum mun á mjög löngum tíma. Þannig var sólarhringurinn ekki nema 16 – 18 klukkutímar þegar risaeðlurnar dóu út fyrir um 65 milljónum ára. En síðan hefur smám saman hægt á snúningi jarðar þannig að sólarhringurinn er nú orðinn sá sem við þekkjum, eða 24 tímar. Jörðin er enn að hægja á snúningi sínum og í fjarlægri framtíð verður sólarhringurinn til muna lengri en hann er nú.

Það er tunglið sem veldur því að hægir á snúningi jarðar. Tunglið fjarlægist jörðina um 3 sm á ári og þetta veldur því að áhrif tunglsins á heimshöfin breytist. Þegar máninn er staddur yfir tilteknum stað á jörðinni dregur hann til sín vatnið í heimshöfunum og kemur þannig af stað sjávarfallabylgjum á tveimur stöðum; annars vegar á þeirri hlið jarðar sem að honum snýr, hins vegar á þeirri hlið sem frá honum snýr. Það eru sjávarföllin sem smám saman hægja á snúningi jarðar en þar eð tunglið fjarlægist stöðugt er hugsanlegt að snúningurinn stöðvist aldrei alveg.

Ástæða þess að vísindamennirnir skuli með allnokkurri nákvæmni geta ákvarðað hversu langur sólarhringurinn hefur verið fyrir tugmilljónum ára, felst einkum í tilvist kóralrifjanna. Í kóröllum er að finna línur sem úr má lesa hvenær og hve mikið þeir hafa vaxið – ekki ósvipað árhringjum í trjám. Þar eð kórallar vaxa aðeins í dagsbirtu, afhjúpa þessar línur lengd dagsins á ýmsum tímabilum jarðsögunnar.

Og kóralrifin geta orðið mjög gömul. Reyndar eiga mörg þeirra kóralrifja sem nú er að finna í heimshöfunum upphaf sitt að rekja til þess tíma þegar risaeðlurnar voru uppi.