Enginn vafi leikur á að ís er að finna á Mars. Stjörnufræðingar geta beinlínis séð hvítan ísinn á pólunum þar sem hann liggur í margra metra lagi. En nú hefur geimkanninn Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) einnig fundið ís nær miðbaug Mars á breiddargráðu sem hér á jörðu samsvarar suðurhluta Evrópu. Ísinn liggur mörg hundruð metra undir yfirborðinu á svæðinu Deuteromilus Mensai sem er á 42,4° norðlægrar breiddar á afar jarðfræðilega áhugaverðu svæði. Þar liggja mörkin milli gamals landslags þöktu gígum og flatri láglendri sléttu Vastitas Borealis, sem kann að hafa verið þakið hafi fyrir meira en 2 milljörðum ára. Landslagið þarna er alsett stökum björgum, flötum sléttum og giljum. Utanfrá er fátt sérstakt að sjá Lesa meira
Eftir svo sem fjóra milljarða ára hefur sólin nýtt allan vetnisforða sinn og þá mun hún þenjast út og breytast í rauða risastjörnu sem nær alla leið þangað út í sólkerfið þar sem jörðin er nú. Þegar að þessu kemur er alveg ljóst að sólin gleypir í sig bæði Merkúr og Venus en örlög jarðarinnar að því er þetta varðar eru nokkuð óvissari. Þegar sólin t Lesa meira
Hitastigið á yfirborði sólar er um 5.000 gráður. Á sólbletti er hitinn um 1.500 - 2.000 gráðum lægri og því verður svæðið dekkra að sjá. Þessi tiltölulega svölu svæði stafa af segulvirkni í sólinni. Mikill hluti efnis á yfirborðinu eru rafhlaðnir hlutar frumeinda sem bæði valda seguláhrifum og verða fyrir þeim. Líta má á sólblett sem enda á röri sem gert Lesa meira
Á vorum dögum velta vísindamennirnir enn fyrir sér hvort hugsanlega gæti leynst líf á Venusi, þó reyndar í mun minna mæli en forðum. Þótt þessi reikistjarna sé vissulega fjandsamleg öllu lífi mætti þó hugsa sér að örverur gætu hafst við í 60 km hæð upp í gufuhvolfinu þar sem hitastig er 50 - 70° og nokkuð stöðugt. Þar er líka að finna talsvert vatn bundið í Lesa meira
Allt fram á síðasta áratug 20. aldar voru aðeins þekkt örfá dæmi um stjörnur sem vafasamt gat talist að tilheyrðu ákveðinni stjörnþoku. Þetta átti þá einkum við um stjörnur í grennd við Vetrarbrautina. En árið 1997 uppgötvuðu vísindamennirnir, með hjálp Hubble-sjónaukans, meira en 600 stakar stjörnur í Virgo-stjörnuþokuþyrpingunni, sem svo er nefnd og er í um Lesa meira
Að meðaltali verður til ný stjarna í Vetrarbrautinni 18. hvern dag. Fyrir eru um 100 milljarðar stjarna í þessari stjörnuþoku. Lesa meira
Útþenslu alheimsins má reikna samkvæmt lögmáli Hubbles, sem kennt er við bandaríska stjörnufræðinginn Edwin Powell Hubble (1889 – 1953), sem sannaði þetta árið 1929. Sjálfur talaði hann um “vik stjörnuþokanna”. Hann komst sem sé að því að öll hin fjarlægu stjörnukerfi, stjörnuþokurnar, eru ekki aðeins á hreyfingu frá okkur, heldur fer hreyfing þeirra eftir á Lesa meira