Hvers vegna er svarti liturinn tákn sorgarinnar í menningu okkar? Er þetta alls staðar eins?

Svart er alls ekki eini liturinn sem þjóðir heims nota til að sýna sorg sína. T.d. í Nepal og sumum múslímalöndum ber fólk hvítar sorgarslæður í stað svartra, hefðbundinna klæða. Meðal frumbyggja Ástralíu er hvítt líka hefðbundinn sorgarlitur. Flestir munu líta á rautt sem einhvers konar skartklæðnað en þetta er þó sorgarlitur meðal ashanti-fólks í Ghana, þar sem fólk ber rauð sorgarbönd við jarðarfarir.
Ástæða þess að við tengjum svarta litinn við sorgina er að líkindum sú að svart er litur myrkurs og nætur. Dauðanum er oft líkt við nótt og eilífan svefn. Skærum litum líkjum við fremur við lífið.
Glæsilegur, svartur sorgarklæðnaður var mikið notaður meðal efnameira fólks í Norður-Evrópu þegar á 18. öld, en hinir efnaminni létu sér nægja dökkleit föt og svart sorgarbindi um handlegginn. Nefna má að Viktoría bretadrottning gekk svartklædd öll þau 40 ár sem hún var ekkja.
Svart er þó ekki einungis sorgarlitur, heldur getur þessi litur einnig táknað gleði og hátíðleika. Svarti liturinn er hefðbundinn í hátíðaklæðnaði svo sem smóking, kjólfötum og veislukjólum kvenna. Á tímum fyrri heimsstyrjaldarinnar var algengt að brúðarkjólar væru svartir, einkum þó meðal efnaminna fólks, enda voru slíkir kjólar fremur nothæfir við önnur tækifæri, svo sem þegar farið var í kirkju eða að jarðarför.
(2. tbl. 2002)

Til baka...